ശ്രീകൃഷ്ണകര്‍ണാമൃതം

പൂന്താനം നമ്പൂതിരി

2013

സായാഹ്ന ഫൗണ്ടേഷന്‍

തിരുവനന്തപുരം

Jnanappana
Malayalam poetry
by Poonthanam Nampoothiri
First published: 1600

epub/pdf version published: 2013

These electronic versions are released under the provisions of Creative Commons Attribution Non-Commercial Share Alike license for free download and usage.
The electronic versions were generated from sources available at WikiSource, futher marked up in LATEX in a computer running gnu/linux operating system. pdf was typeset using XeTEX from TEXLive 2012. ePub version was generated by TEX4ht from the same LATEX sources. The base font used was traditional variant of Rachana, contributed by Rachana Akshara Vedi.

Sayahna Foundation
jwra 34, Jagathy, Trivandrum, India 695014
url: http://www.sayahna.org

പൂന്താനം നമ്പൂതിരി

കേരളത്തില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന ഭക്തകവിപ്രമുഖന്മാരിലൊരാളായിരുന്നു പൂന്താനം. അദ്ദേഹം ജനിച്ചതും ജീവിച്ചതും മദ്ധ്യകേരളത്തിലെ പഴയ വള്ളുവനാട് താലൂക്കില്‍ നെന്മേനി അംശത്തില്‍ (ഇന്ന്‌ മലപ്പുറം ജില്ലയില്‍ പെരിന്തല്‍മണ്ണയില്‍ നിന്നും എട്ടു കിലോമീറ്റര്‍ വടക്ക് കീഴാറ്റൂര്‍) പൂന്താനം (പൂങ്കാവനം – പൂന്താവനം – പൂന്താനം) എന്ന ഇല്ലത്ത് ആയിരുന്നു എന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ക്രിസ്തു വര്‍ഷം 1547 മുതല്‍ 1640 വരെയായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ ജീവിതകാലം എന്ന്‌ സാമാന്യമായി നിര്‍ണ്ണയിച്ചിട്ടുണ്ട് (പ്രൊഫ. കെ. വി. കൃഷ്ണയ്യര്‍). മേല്‍‌പ്പത്തൂരിന്റെ (1560–1646) സമകാലികനായിരുന്നു എന്ന്‌ ഉറപ്പിക്കാനുള്ള വളരെയധികം പ്രമാണങ്ങള്‍ ലഭ്യമാണ്.

കൃതികള്‍

ജ്ഞാനപ്പാന

ശ്രീകൃഷ്ണകര്‍ണ്ണാമൃതം

സന്താനഗോപാലം പാന

കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍

നൂറ്റെട്ടു ഹരി

ആനന്ദനൃത്തം

ഘനസംഘം

മൂലതത്ത്വം

അംബാസ്തവം

മഹാലക്ഷ്മീസ്തവം

പാര്‍ത്ഥസാരഥീസ്തവം

(വിക്കിപ്പീഡിയയോട് കടപ്പാട്)

ശ്രീകൃഷ്ണകര്‍ണാമൃതം

കര്‍ണാമൃതം വാമപുരാധിവാസിന്‍
നിന്നാല്‍ മതം കിഞ്ചന ഭാഷയായ് ഞാന്‍
എന്നാല്‍ വരുംവണ്ണമുദാരകീര്‍ത്തേ
ചൊന്നാലതും പ്രീണനമായ് വരേണാം ‖1‖

ആക്കം പൂണ്ടഷ്ടമീരോഹിണിയൊരുമകലര്‍ന്നോരു നാളര്‍ദ്ധരാത്രൌ
ചൊല്‍ക്കൊള്ളൂം ചിങ്ങമാസേ മുഴുമതിയുമുദിക്കുന്ന മുഖ്യേ മുഹൂര്‍ത്തേ
തൃക്കയ്യില്‍ ശംഖചക്രാംബുജഗദകള്‍ ധരിച്ചോരു ബാലസ്വരൂപം
തക്കത്തില്‍ ദേവകിക്കും കണവനുമണയെദ്ദര്‍ശിതം കൈതൊഴുന്നേന്‍ ‖2‖

അച്ഛന്റേ ഹസ്തപത്മത്തിനു മധുകരമായ് നിന്നുപോവാന്‍ മുതിര്‍ന്നു
തല്‍ക്കാലേ മുഷ്കു തേടീടിന കനകകവാടങ്ങള്‍ താനേ തുറന്നു
ചക്രീശന്‍ ഛത്രമാര്‍ന്നു നിറപുഴയുമുഴറ്റോടു നീര്‍ വാങ്ങി നിന്നു
ചിക്കെന്നമ്പാടിചേര്‍ന്നു ജനകനവിടെയക്കന്യയെക്കൊണ്ടു പോന്നു ‖3‖

അറ്റം കൂടാതെ കൌതൂഹലപരവശനായ് നന്ദഗോപന്‍ തദാനീ -
മേറ്റം ദാനങ്ങളും ചെയ്തുടനതിമഹിതം ജാതകര്‍മ്മം കഴിപ്പാന്‍
ചുറ്റിക്ഖണ്ഡിച്ച പൊക്കിള്‍ക്കൊടി തിരുവുദരത്താണ്ടു ഭാഗ്യം കിടന്നോ -
രീറ്റില്ലത്തുണ്ണിയെക്കണ്ടവരവരമൃതാനന്ദമാറാടിനാര്‍ പോല്‍ ‖4‖

ദൃഷ്ടയ്ക്കപ്പുതനയ്ക്കും ചുഴല്‍വലിയ കൊടുങ്കാറ്റിനും ചാട്ടിനും നീ
കുട്ടിക്കാവായ്ക്കിടക്കും പൊഴുതു ഗതിവരുത്തീടിനാനശ്രമേണ
തൃഷ്ട്യാ പോയ് ചെന്നു ഗര്‍ഗ്ഗന്‍തിരുവടി തിരുനാമങ്ങളിട്ടോരു ശേഷം
പുഷ്ട്യാ മേവീടുമമ്പാടിയിലനുദിവസം ജ്യേഷ്ഠനോടേ വളര്‍ന്നാന്‍ ‖5‖

ഏന്തുന്ന കാരണജലത്തിലൊരുണ്ണിയായ് പോയ്
നീന്തീടുവാന്‍ കഴിവരാതവനന്നുപോലും
നന്ദന്റെ കൊട്ടില്‍ നടുമുറ്റമിവറ്റിലെല്ലാം
നീന്തിത്തുടങ്ങുന്ന കിടാവിനു കൈതൊഴുന്നേന്‍ ‖6‖

അച്ഛന്‍ ചെന്നച്യുതന്റേ തിരുമുഖകമലം കണ്ടുകൊണ്ടാടുമപ്പോ -
ളച്ചന്റേ ഹസ്തപത്മത്തിലൊരതിശയസമ്മാനമിഛാനുകൂലം
കച്ചേലുംവാണി വിശ്വേശ്വരജനനി മുദാകൈപകര്‍ന്നാളെശോദാ
വിശ്വാസത്തോടു നല്‍കീ വരമതിലുമൊരമ്മാനമമ്മയ്ക്കുമയ്യാ! ‖7‖

ചാഞ്ചേറീടുന്ന പിച്ചക്കളി കവിണുകിടന്നോമനക്കയ്യുയര്‍ത്തീ -
ട്ടഞ്ചും വെവ്വേറെ തൃക്കൈവിരലുകള്‍ മലരെത്തൊട്ടുകിട്ടാഞ്ഞുമപ്പോള്‍
കുഞ്ഞിപ്പൂമൈ മറിഞ്ഞമ്മലരുമളവിലും പുഞ്ചിരിത്തേഞ്ചൊരിഞ്ഞും
കുഞ്ഞിക്കൈ രണ്ടുമായ്ക്കാട്ടിന ഭുവനപതേ! നിന്നെ ഞാന്‍
കൈതൊഴുന്നേന്‍ ‖8‖

മൈക്കണ്ണിമാര്‍ പലരുമുണ്ണിയിനിക്കിനിക്കെ -
ന്നുല്‍ക്കണ്‍ഠയാ കളികള്‍ കാട്ടി വിളിക്കുമപ്പോള്‍
ഒക്കത്തിരുന്നു മറിയുന്ന ദയാംബുരാശേ
തൃക്കാല്‍ തൊഴാനരുളു നീ കരുണാകടാക്ഷം ‖9‖

മാനത്തമ്മാമനെക്കണ്ടമൃതു പൊഴിയുമക്കണ്ണനുണ്ണിക്കു ചിത്തേ
മാനത്തെക്കൈവളര്‍ത്താനമൃതുകിരണനും മെല്ലെ മേലീന്നിറങ്ങി
മാനിച്ചമ്മയ്ക്കുകാട്ടി പ്രമദപരവശാല്‍ രണ്ടു കൈകൊണ്ടു മന്ദം
മാനത്തേയ്ക്കങ്ങടിച്ചീടിന തൊഴിലൊരുനാളാസ്ഥയാ കാണ്മനോ ഞാന്‍! ‖10‖

കുഞ്ഞിക്കാലും ¹ കരത്താര്‍ കുളിര്‍മണിമുഖവും കണ്ണിലെക്കണ്ണെഴുത്തും
കിഞ്ചില്‍ പോന്നങ്കുരിക്കും ദശനമുകുളവും കൃഷ്ണ ചെഞ്ചോരിവായും
പഞ്ചത്വം വന്നടുക്കുമ്പൊഴുതു മതിമറന്നങ്ങു വീണീടുമപ്പോ -
ളെഞ്ചിത്തേ പോന്നുദിച്ചീടുക തവ തിരുമെയ്ക്കുള്ള കോപ്പും മുരാരേ! ‖11‖

മഞ്ചാടിക്കുരു കുന്നിമാലകള്‍ മുരുക്കിന്‍പൂക്കളിത്യാദിയും
ചെഞ്ചോരിക്കു വിരോധിയാമധരവും തൃക്കൈകള്‍ തൃക്കാല്‍കളും
ചാഞ്ചാടിക്കളിയും ചമഞ്ഞ വടിവും പൂഞ്ചാലയില്‍ പൂഴിയും
ചെഞ്ചോടേ തിരുമേനി രണ്ടുമണയത്തമ്മാറു കണ്ടാവു ഞാന്‍ ‖12‖

നാളീകലോചനനുറക്കുവരാഞ്ഞെശോദാ
നാരായണന്റെ ചരിതം കഥ ചൊല്ലുമപ്പോള്‍
സീതാം ഹരിച്ചു ദശകന്തരനെന്നു കേട്ടി -
ട്ടാലോകനാഥ ”നയി ലക്ഷ്മണ” യെന്നുരച്ചു ‖13‖

പച്ചക്കല്ലൊത്ത പൂമൈനിറവുമണികഴല്‍പ്പല്ലവം മെല്ലെമെല്ലേ
വെച്ചീടുമ്പോള്‍ വിറച്ചീടിന മധുരിമയും പിച്ചയും വിശ്വമൂര്‍ത്തേ!
മച്ചിത്തേ പോന്നുദിച്ചീടണമതിനു വിശേഷിച്ചു വിജ്ഞാപയേഹം
സച്ചില്‍ക്കല്ലോലമേ! നീ കൃപ തരിക സദാ കൃഷ്ണ! കാരുണ്യസിന്ധോ! ‖14‖

ഉണ്ണിക്കാലും തളക്കോപ്പുകളുമരയിലെപ്പൊന്നരഞ്ഞാണ്‍ കിഴിഞ്ഞി -
ട്ടുണ്ണിക്കൈകൊണ്ടൊരുണ്ണിപ്പലകയുടനെടുത്തൊട്ടു വീണൂം നടന്നും
ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ വരുമ്പോള്‍ തിരുവയര്‍ നിറയെപ്പാലുമുണ്ടാ പ്രസാദം
കണ്ണില്‍ക്കാണായ് വരേണം രഹസി മമ കിനാവെങ്കിലും പങ്കജാക്ഷാ! ‖15‖

ഉണ്ണിക്കാല്‍ കൊണ്ടു നൃത്തങ്ങളുമരനിറയെക്കിങ്ങിണിപ്പൊന്നരഞ്ഞാ -
ളുണ്ണിക്കൈകൊണ്ടു താളങ്ങളുമണിമുടിയില്‍ പിഞ്ചവും കൊഞ്ചല്‍ വായ്പും
ഉണ്ണീക്കണ്ണന്റെ പൂമൈ കുഴല്‍ വിളിയുമടുത്തുള്ള ചില്‍പിള്ളരും മേ
കണ്ണില്‍ക്കാണുന്നപോലെ മനതളിരിലുദിക്കേണമോര്‍ക്കുമ്പൊഴെല്ലാം ‖16‖

ഏലസ്സു പൊന്‍മണിചിലമ്പുകള്‍ പൊന്നരഞ്ഞാണ്‍
മേളിച്ച കൈവളകള്‍ മോതിരവും ഗളാന്തേ
മൌലിക്കണിഞ്ഞ മലര്‍മാലകള്‍ പീലിയും തേ
ബാലത്വവും വദനപങ്കജവും തൊഴുന്നേന്‍ ‖17‖

ഒന്നിച്ചരിക്കുമ്പൊഴടുത്തു കണ്ണന്‍
പിന്നൂടെ കേശങ്ങളഴിച്ചുകൊണ്ടാന്‍
വന്നിട്ടൂ മുറ്റത്തിറവെള്ളമേറ്റാ -
നമ്മയ്ക്കുമച്ഛന്നുമൊരാവതില്ലേ! ‖18‖

മായത്തിനാല്‍ മാനുഷനായ നാഥന്‍
മോഹത്തിനാല്‍ വെണ്ണ ലഭിപ്പതിന്നായ്
മാനിച്ചു മാതാവൊടു ചേര്‍ന്നു നന്നായ്
മാറത്തു തൈര്‍ത്തുള്ളിയുമേറ്റിരുന്നാന്‍ ‖19‖

ബാലത്വേന കളിച്ച നാലനുജനോടൊന്നിച്ചു കാണുന്നവ -
ര്‍ക്കാലസ്യം വരുമക്ഷികള്‍ക്കു തിരുമൈരണ്ടും ജഗന്മോഹനം
നീലക്കല്ലു തമാലമഞ്ജനകളായാഭം ഹരേ! ശ്യാമളം
ബാലത്തിങ്കളുദിച്ചപോലെ ഭവതോപ്യാനന്ദനീലാംബരം ‖20‖

ഓടക്കുഴല്‍ക്കു പുതുവെണ്ണ ലഭിപതിന്നാ -
യാടിക്കുഴഞ്ഞു കുഴലൂതിന വാസുദേവന്‍
കാനക്കുറുഞ്ഞിയെ വിളിച്ചതു കേട്ട നേരം
പൂനക്കുറുഞ്ഞികളടുത്തതു കാണ്മനോ ഞാന്‍ ‖21‖

കണ്ണന്‍ കളിച്ചേട്ടനുമായൊരുന്നാള്‍
സ്വര്‍ണ്ണാദികള്‍ക്കല്ല മഹത്വമയ്യോ
കണ്ണഞ്ചിരട്ടക്കു പടുത്വമേറും
കുന്നിക്കുരുക്കള്‍ക്കുമിതെന്നു തീര്‍ന്നു! ‖22‖

ദ്വേഷിച്ചോര്‍ക്കാത്ത സൌഖ്യം പലവഴിയില്‍ വരുത്തുന്ന ലീലാവിലാസം
ഘോഷിച്ചോരോന്നു കേള്‍ക്കാമതിലുമതിശയം പിന്നെയും തോന്നുമസ്മിന്‍
ഊഴിക്കീരേഴിനും നായകനൊരു പശുപപ്പിള്ളരും താനുമായി
പ്പൂഴിച്ചോറാടുമക്കോപ്പൊരുപൊഴുതിഹ കണ്ടാവു വൈകുണ്‍ഠവാസിന്‍ ‖23‖

അമ്പാടിക്കൊരു ഭൂഷണം രിപുസമൂഹത്തിന്നഹോ ഭീഷണം
പൈമ്പാല്‍ വെണ്ണ തയിര്‍ക്കു മോഷണമതിക്രൂരാത്മനാം പേഷണം
വന്‍ പാപത്തിനു ശോഷണം വനിതമാര്‍ക്കാനന്ദസംപോഷണം
നിന്പാദം മതിദൂഷണം ഹരതു മേ മഞ്ജീരസംഘോഷണം ‖24‖

വെണ്മുത്തിനും മരതകത്തിനുമാര്‍ത്തി നല്‍കും
പൊന്മേനി രണ്ടുമൊരുമിച്ചു ചമഞ്ഞു നന്നായ്
നിര്‍മായമേവ ഹൃദയത്തിലുദിപ്പതിന്നും
ജന്മാന്തരേ സുകൃതമുള്ളൊരു ജീവനോവാന്‍! ‖25‖

വെണ്ണയ്ക്കിരന്നു വഴിയേ മണിയും കിലുക്കി
കുഞ്ഞിക്കരങ്ങളുമുയര്‍ത്തി നടന്ന നേരം
കണ്ണില്‍ത്തെളിഞ്ഞ പുതുവെണ്ണ ലഭിച്ചു നിന്നോ -
രുണ്ണിക്കിടാവു ചിരിപൂണ്ടിതു കണ്ടിതാവൂ ‖26‖

എന്നോമലിങ്ങു വരികെന്നു യശോദ മെല്ലെ -
ച്ചൊന്നാള്‍ മകന്നു പുതുവെണ്ണ കൊടുപ്പതിന്നായ്
അന്നേരമാര്‍ത്തിയൊടോടി വിയര്‍ത്തുവീണ
കണ്ണന്റെ കാതരത കാണ്മതു കൌതുകം മേ ‖27‖

കണ്ണാടിയില്‍ കണ്ടു കളായ രമ്യം
കണ്ണില്‍ തെളിഞ്ഞോരു മുഖാരവിന്ദം
ചങ്ങാതിയെന്നിട്ടൂ ചിരിച്ചു കണ്ണന്‍
കണ്ണാടി പൂണുന്നതു കണ്ടിതാവൂ ‖28‖

ഏലസ്സും മഷിയും ചിലമ്പു തളയും കോലാഹലത്തോടെയാ -
മേളത്തില്‍ കളിയും ചിരിച്ച മുഖവും തൃക്കൈകളിള്‍ താളവും
കാലിക്കാല്‍പ്പൊടിയും കളായനിറവും കാലുഷ്യവായ്പും തഥാ
ബാലകൃഷ്ണനടുത്തു വന്നൊരുദിനം കണ്ടാവു കണ്‍കൊണ്ടു ഞാന്‍ ‖29‖

മന്നില്‍ പിറന്നു സുഖമേ മധുസൂദനന്‍ താ -
നുണ്ണിക്കിടാവു വടിവായ് വളരുന്ന കാലം
വെണ്ണയ്ക്കു വന്നു പിശകും പുനരെന്നതല്ലി -
പ്പെണ്ണുങ്ങള്‍ വേറെയൊരിടം കരുതീടിനാര്‍ പോല്‍ ‖30‖

പറ്റിത്തുടങ്ങിയ കിടാങ്ങളെ വേര്‍വെടുത്തു ²
ചുറ്റൂം നിറഞ്ഞ ചില കറ്റുകിടാങ്ങളപ്പോള്‍
പിറ്റാടായും കുഴലുമായ് നടുവില്‍ കളിക്കും
കറ്റക്കിടാവു കണി കാട്ടുക കൌതുകം മേ ‖31‖

“ഉണ്ണിക്കാമുണ്ണണം” പോരിക കളികളിനിപ്പോരുമെന്നമ്മ ചെന്നി -
ട്ടുണ്ണിക്കാവോടു ചൊന്നാളൊരുപൊഴുതതിലും പ്രീതിയപ്പോള്‍ കളിപ്പാന്‍
എന്നോമല്‍ക്കാശയാമ്പോള്‍ വരിക മകനെയെന്നമ്മ പോകുന്ന നേരം
പിന്നാലേ ചെന്നടുത്തിട്ടയി ജനനി! വിശക്കുന്നുവെന്നാല്‍ മുകുന്ദന്‍! ‖32‖

മാണിക്കക്കണ്ണുക്കൊണ്ടെനമടിയിലൊരുദിനം വന്നു മന്ദം ചുഴറ്റി
പ്രീണിപ്പിപ്പാനുപാസേ സുചിരമുരസി നീ തന്നെയിന്നോരുപായം
കാണുന്നേ നല്ലപൂമൈ കനകമണികളും കാഞ്ചിയും കാന്തിപൂരം
പൂണുന്നോരോമനച്ചേവടിയുമയി വിഭോ! ദേഹി ദേഹി പ്രസാദം ‖33‖

തേവാരിപ്പാനിരിപ്പാന്‍ തുനിയുമളവിലത്തേവര്‍ ഞാനെന്നു ചൊല്ലി
പ്പൂവെല്ലാം ചൂടുമപ്പോളരുതയി മകനേയെന്തിതെന്നാളെശോദാ
ഭൂഭാരം തീര്‍പ്പതിന്നായ് മഹിയിലവതരിച്ചോരു സച്ചില്‍സ്വരൂപം
വാ പാടിപ്പാരമോര്‍ത്തീടിന സുകൃതിനിമാര്‍ക്കമ്മമാര്‍ക്കേ തൊഴുന്നേന്‍! ‖34‖

നാരായണാ എന്നു ജപിക്ക കാവെ -
ന്നാരോമലായിപ്പറയും യശോദാ
നാണം കുണുങ്ങിട്ടൂ ചിരിക്കുമപ്പോള്‍
നാരായണന്‍ താനിതി വാസുദേവന്‍! ‖ 35‖

എന്തിക്കേള്‍ക്കുന്നതെമ്പോറ്റിയൊടതു വെറുതേ കേള്‍പ്പനെന്‍ കൌതുകത്താ -
ലേന്തും പാല്‍വെണ്ണ നോക്കിപ്പല പലകകളും വെച്ചു കുന്തിച്ചിരുന്നാന്‍
വെന്തിങ്കള്‍ക്കോമനത്വം കളയുമണിമുഖം തൃഷ്ണയോടങ്ങുയര്‍ത്തി
ചെന്തൊണ്ടിക്കല്‍ഭുതം തേടിനൊരധരപുടം കൊണ്ടു
മോന്തീടിനാന്‍ പോല്‍ ‖36‖

ബാലത്വം പൂണ്ടു മേവുന്നളവൊരു ദിനമങ്ങന്യഗോപാലരോടെ
മോഹത്താല്‍ വെണ്മുരിക്കിന്‍ കുസുമമതിനുതന്‍ മോതിരം വിറ്റുപോല്‍ നീ!
സ്നേഹത്തിന്‍ ഭംഗഭീത്യാ ബത രമയുമതിന്നപ്രിയം ഭാവിയാതേ
സേവിച്ചാളെന്ന ലോകോത്തരമധുരിമ ഞാന്‍ കണ്ടിതാവൂ കൃപാബ്ധേ! ‖37‖

തമ്മില്‍ കളിച്ചു കലഹിച്ചു നിലത്തു വീണാര്‍
ചെമ്മേ ചുവട്ടില്‍ വശമായ് ബലഭദ്രനപ്പോള്‍
തന്മേല്‍ക്കിടന്നു സുഖമേ മധുസൂദനന്‍ താ -
ന്നമ്മയ്ക്കനന്തശയനം വെളിവാക്കിനാന്‍ പോല്‍! ‖38‖

മേഘശ്യാമമൊരേടമിന്ദുസദൃശം മറ്റേടമെന്നിങ്ങനേ
തേജസ്സത്ഭുതമായ് ഭവിച്ചിതു ഭവാന്മാര്‍ തമ്മിലന്യോന്യമായ്
ഗാഢാശ്ലേഷമിയന്നനേരമതുകണ്ടാശ്ചര്യമായ് നിന്നവ -
ര്‍ക്കാകാശേ ബത വാമഗേഹനിലയാ! ശ്രീമന്‍ ! പരിത്രാഹി മാം ‖39‖

അമ്മേ ഞാന്‍ മണ്ണുതിന്നീലതു മനസി നിനക്കില്ല വിശ്വാസമെങ്കില്‍
ചെമ്മേ കാണെന്നു മെല്ലെച്ചെറിയ പവിഴവായ് കാട്ടിയമ്മക്കൊരുന്നാള്‍;
അന്നേരം വിശ്വമെല്ലാമതിലനവധികണ്ടമ്മ മോഹിക്കുമപ്പോ -
ളമ്മേ! അമ്മിഞ്ഞ നല്‍കെന്നൊരു നിപുണത ഞാന്‍
കണ്ടിതാവൂ മുകുന്ദാ! ‖40‖

ഊങ്കാ വില്‍പതിനായൊരുത്തി തെരുവില്‍ പോന്നങ്ങു വന്നീടിനാ -
ളേകാന്തേ ഭഗവാനവള്‍ക്കു കുതുകാല്‍ നെല്‍ കോരി നല്‍കീടിനാന്‍
മാഴ്കാതേ കനകം നിറഞ്ഞു സുഖമേ പാത്രത്തിലപ്പോളവള്‍ -
ക്കാകാശേ മരുവുന്ന ദിവ്യജനവും കണ്ടീടിനാരത്ഭുതം ‖41‖

ചൊല്ലൂ രാപ്പകല്‍ കുമ്പിയും വിരികയും ചെയ്യുന്നതെന്തെന്നു താന്‍
ചൊല്ലുമ്പോളതിനിന്നതെന്നു പറവാനോര്‍ക്കും കിടാങ്ങള്‍ക്കഹോ
എല്ലാര്‍ക്കും സഹസൈവ തോന്നിയൊരുമിച്ചെല്ലാരുമായ് ചൊല്ലിനാ -
രംഭോജം ജലജം പയോജമുദജം പാഥോജമെന്നേകദാ ! ‖42‖

അമ്മയ്ക്കപ്പാല്‍ തികക്കുന്നതിലവശതപൂണ്ടേന്നെ നീക്കി മുലക്കെ -
ന്നമ്മയ്ക്കും പ്രീതിയാകെന്നരിശുമൊടു തയിര്‍പാത്രമെല്ലാം തകര്‍ത്താന്‍;
നിര്‍മ്മര്യാദത്തിനൊന്നെറ്റണമതിനുമുതിര്‍ന്നമ്മ നോക്കീടുമപ്പോ -
ളമ്മായപ്പൈതലെത്താനുരല്‍മുകളില്‍ മുദാ കണ്ടതും കൈതൊഴുന്നേന്‍! ‖43‖

ശ്രീമേവീടുന്ന പൂമൈയുരലൊടു കയര്‍ കൊണ്ടമ്മ ബന്ധിച്ച നേരം
നാമം മറ്റൊന്നു ദാമോദരാ! ജയ നിതരാമെന്നു വിണ്ണോര്‍ പുകഴ്ന്നാര്‍!
പ്രേമാവേശേന മന്ദം മരുതുകളിലിടെപ്പാഞ്ഞു മംഗല്യമേകി
ശ്രീമാന്മാര്‍ക്കംബുജാക്ഷന്‍ ധനപതിതനയന്മാര്‍ക്കതും
കൈതൊഴുന്നേന്‍ ‖44‖

നാശം പാരം നമുക്കെന്നവിടമവര്‍ ബൃഹല്‍കാനനം കൈവെടിഞ്ഞി -
ട്ടാശാന്തേ ചെന്നു വൃന്ദാവനമതില്‍ മരുവീടേണമെന്നാരൊരു നാള്‍
കൂശാന്തേ കാനനാന്തേ ശകടനിരകളോടിത്തുടങ്ങീ തദാനീം
കൈശോരം പൂണ്ടു ധാത്രീമടികളില്‍ മരുവും രാമകൃഷ്ണൌ തൊഴുന്നേന്‍ ‖45‖

വൃന്ദാവനം പോലെ മരുപ്രദേശം
കുന്നായ ഗോവര്‍ദ്ധനവും വിശേഷാല്‍
വൃന്ദാവനം കണ്ടു തെളിഞ്ഞു പോറ്റീ
സന്താപമെന്നുള്ളതു നീക്കി നീ മേ ‖46‖

പശുക്കിടാവായൊരു പാപി വന്നു
ശിശുക്കള്‍ കൂട്ടത്തിലടുത്ത നേരം
വശത്തുവെച്ചങ്ങു വധിച്ചു കണ്ണന്‍
നശിക്കുമല്ലായ്കിലീ വിശ്വമെല്ലാം ‖47‖

കാളിന്ദീതീരമാര്‍ഗ്ഗേ വനഭുവി പശുപന്മാരുമൊന്നിച്ചു മെല്ലേ
ഗോവൃന്ദം മേച്ചു മേവീടിന ഭുവനപതേ! കൃഷ്ണ! കാരുണ്യസിന്ധോ!
ആകുന്നേനല്ല തൃക്കാലടിയൊടണവതന്നാശു ഞാനെന്തു ചെയ്വൂ
മോഹം നീങ്ങും പ്രകാരം വഴി തരിക വിഭോ! വാമഗേഹാധിവാസിന്‍! ‖48‖

ആക്കം കലര്‍ന്ന തിരുമേനി വിഴുങ്ങുവാനായ്
കൊക്കും പിളര്‍ന്നു വലിയോരു ബകം വരുമ്പോള്‍
ചിക്കെന്നവന്നു ഗതി നല്‍കി വിനോദമോടേ
ശക്രന്നു മോദമരുളീടിന തേ നമോസ്തു ³ ‖49‖

പീലിക്കാര്‍മുടി കാല്‍ത്തളിര്‍ പൊടിയുമേറ്റൊട്ടൊട്ടഴിഞ്ഞങ്ങിനേ
താലത്തില്‍ കുഴലും കുബേരനടയും ഗോപാലരും ഗോക്കളും
ബാലസ്ത്രീകളുഴന്നുവന്നു വഴിയില്‍ പാര്‍ക്കുന്ന സൌഭാഗ്യവും
മേളത്തോടെഴുന്നള്ളീടുന്നൊരു ദിനം കണ്ടാവു കണ്‍കൊണ്ടു ഞാന്‍ ‖50‖

കണ്ണന്‍ കൂടാതെ വണ്ണം പെരുകിനൊരു പെരും പാമ്പിനുള്ളില്‍ കടന്നാ -
രെണ്ണം കൂടാതെ ഗോപാലരുമതിനിടയില്‍ ഗോക്കളും ചേര്‍ന്നൊരുന്നാള്‍
അന്നേരം താനുമുള്‍പ്പുക്കവനു ഗതികൊടുത്താശു മൂര്‍ച്ഛിച്ചവര്‍ക്കും
ദണ്ഡം കൂടാതെ പോന്നാനതുപൊഴുതസുരന്‍ ചെന്നു സായുജ്യമാര്‍ന്നാന്‍ ‖51‖

തൃക്കയ്യില്‍ കബളാന്നവും വിരല്‍കളില്‍ സാരോപദംശങ്ങളും
പോത്തും കൊമ്പുമുദാരപത്രവുമിടം കക്ഷേ വഹന്‍ കൌതുകാല്‍
വസ്ത്രാന്തേ മടിയില്‍ ധരിച്ചു മുരളീം ഗോപാലരും താനുമായ്
സ്വര്‍ഗ്ഗത്തുള്ളവര്‍ നോക്കിനില്‍ക്കെ യജനാധ്യക്ഷന്‍ ഭുജിച്ചീടിനാന്‍ ‖52‖

ഉണ്ണിക്കരങ്ങളിലുരുട്ടിയ ചോറുമായി -
ട്ടുണ്ണിക്കിടാങ്ങളൊരുപോലെ ചമഞ്ഞ സംഖ്യം
ഒന്നിച്ചിരുന്നുരുളയുണ്മതു കണ്ടുമുണ്ടും
വെണ്ണക്കിരന്നവനതില്‍ നടുവേ നിരന്നു ‖53‖

വത്സസ്തോഭം മുകുന്ദന്‍ വനഭുവി പശുപന്മാരുമായ് മേച്ച കാലം
വത്സസ്തേയം വിധാതാ വിവശയില്‍ വൃഥാ ചെയ്തു നിര്‍വ്വിണ്ണനായാന്‍
വത്സസ്തോമത്തെ നോക്കുംപൊഴുതു മകുടവും ഹാരപീതാംബരശ്രീ -
വത്സത്തോടെ വിളങ്ങീ ഭുവനമഖിലവും കണ്ടു വിഷ്ണുസ്വരൂപം ‖54‖

കഴുതദ്ദേഹമെടുത്ത ധേനുകന്‍ താന്‍
പഴുതില്‍ചെന്നു പിടിച്ചു രാമനോടായ്
കഴല്‍തന്നെ ⁴ പിടിച്ചു നിഗ്രഹിച്ചി -
ട്ടഴകില്‍ താലഫലങ്ങളാസ്വദിച്ചാന്‍ ‖55‖

തണ്ണീര്‍ മുക്കിക്കുടിക്കുമ്പൊഴുതു കൊടുവിഷം തട്ടി മോഹിച്ചു വീണോ -
രുണ്ണിഗ്ഗോപാലരെക്കൊണ്ടൊരുദിനമുടനേ ചെന്നു കാരുണ്യവേഗാല്‍
ഉണ്ണിക്കാല്‍കൊണ്ടു വണ്ണമ്പെരിയ ഫണിവരന്തന്നെ മര്‍ദ്ദിച്ചു പിന്നേ
ദണ്ഡം കൂടാതയച്ചീടിന പരമവിഭോ! നിന്നെ ഞാന്‍ കൈതൊഴുന്നേന്‍ ‖56‖

കാളിന്ദീതീരദേശേ നിശി വനദഹനന്‍ വന്നു ചുറ്റും ചുഴന്ന -
ക്കാളുന്നോരാധിയോടെ പശുപകുലമുണര്‍ന്നോടിയങ്ങോട്ടുഴന്നു
ചീളെന്നക്കാട്ടുതീയെത്തിരിമുഖകമലം കൊണ്ടു കണ്ണന്‍ നുകര്‍ന്നു
നാളൊന്നീവണ്ണമോരോ കളികള്‍ പലതുമക്കാനനാന്തേ തുടര്‍ന്നു ‖57‖

പ്രലംബനെന്നുള്ള സുരേന്ദ്രനോര്‍ത്താ
ലലംബുസന്താനുമസാരനത്രേ
ചരാചരങ്ങള്‍ക്കു സുഖം വരുത്താന്‍
ഹലായുധന്‍ കൊന്നരുളീ വിനോദാല്‍ ‖58‖

ദൂരെപ്പോയങ്ങുമുഞ്ജാടവിയിലൊരു ദിനം ഗോക്കള്‍ ഗോപാലരെല്ലാം
പാരിക്കും കാട്ടുതീയ്യിന്‍ നടുവിലുടനകപ്പെട്ടു മുട്ടുന്ന നേരം
നേരേപോയ് ചെന്നുപാര്‍ക്കും കരുണയൊടവരെക്കണ്ണു ചിമ്മിച്ചു ചുറ്റും
പൂരിച്ചോരഗ്നിയെച്ചേര്‍ത്തതു തിരുവദനം കൊണ്ടതും കൈതൊഴുന്നേന്‍ ‖59‖

വേനല്‍ക്കാലം കുളുര്‍ക്കാലവുമിടി തകരപ്പേമഴക്കാലവും പോയ്
മാനിച്ചൂ ഹന്ത! വൃന്ദാവനമതു സുവിലാസങ്ങള്‍കൊണ്ടംബുജാക്ഷന്‍
വാനിക്കാര്‍ക്കത്ഭുതന്തന്നൊരു ⁵ പൊഴുതുമഭേദേന നല്‍കുന്നതെല്ലാം
ധ്യാനിക്കുന്നേരമൊട്ടോട്ടനുഭവമറിവെന്നാകിലും വന്നിതാവൂ ‖60‖

പീലിക്കണ്ണുമണിഞ്ഞു പിള്ളര്‍ നടുവേ കണ്ണന്‍ കളിക്കുന്നതും
ശീലക്കേടുകള്‍ മേല്‍ക്കുമേലനുദിനം വെവ്വേറെ കാട്ടുന്നതും
ബാലക്കാമിനിമാര്‍ വിഴുത്ത തുകില്‍വാരിക്കൊണ്ടൊളിക്കുന്നതും
ചാലെക്കണ്മിഴികൊണ്ടു കാണ്മതിനു ഞാനെന്നേ കൊതിക്കുന്നുവാന്‍! ‖61‖

ചൊല്ലേറും ബ്രാഹ്മണ സ്ത്രീജനമവര്‍ വശമാക്കീടുമന്നം ഭുജിപ്പാന്‍
നല്ലോരൌത്സുഖ്യമുള്‍ക്കൊണ്ടൊരു ദിവസമെഴുന്നെള്ളി ദൂരം വനാന്തേ
മെല്ലെഗ്ഗോപാലരും ഗോക്കളുമതിനിട ചേര്‍ന്നേട്ടനും താനുമായ് ചേ -
ര്‍ന്നുല്ലാസം പൂണ്ടു മേവീടിന തിരുവുടല്‍ കണ്ടാവു കണ്‍
കൊണ്ടൊരു നാള്‍ ‖62‖

കൊഞ്ചിക്കണ്‍കൊണ്ടു കുഞ്ചിപ്പശുപരൊടു കളിച്ചും മുദാ വല്ലവീനാം
വഞ്ചിച്ചും ചിത്തപത്മം മധുരമുരളികൊണ്ടാകെ വിശ്വം ജയിച്ചും
കുഞ്ചിക്കൈകൊണ്ടു കുന്നിന്‍കുട തിരുമുടിയില്‍ ചൂടി നിന്നോരു നിന്‍മൈ
നെഞ്ചില്‍ തോന്നേണമാപല്‍ ഗണമനവധിയായ്വന്നു വീഴുമ്പൊളെല്ലാം ‖63‖

വര്‍ണ്ണിക്കാവല്ല വിഷ്ണോ! തവ ഗുണഗണമോരോന്നു ശേഷന്നുപോലും
കണ്ണില്‍ക്കാണുന്നവര്‍ക്കെന്തിതു വിഷയധിയാമെങ്കിലും പ്രാര്‍ത്ഥയേ ഞാന്‍
വിണ്ണില്‍ക്കൂടും ജനങ്ങള്‍ക്കധിപനവശനായ്വന്നു കൈകൂപ്പി വീണോ -
രുണ്ണിതൃക്കാലൊരിക്കല്‍ മനസി മമ ധരിക്കായ് വരേണാം കൃപാബ്ധേ ‖64‖

നന്ദന്‍ ചെന്നങ്ങു മുങ്ങീടിന വഴി വരുണന്‍ തന്റെ ലോകത്തു ചെന്നാ -
നന്നേരം നന്ദജന്‍ താന്‍ വരുണപുരിയിലുള്‍പ്പുക്കുകൊണ്ടിങ്ങു പോന്നാന്‍
ബന്ധുക്കള്‍ക്കൊക്കെയും താനനുഭവമരുളീ ബിന്ദുനാ നാദമപ്പോ -
ളേന്താമവ്വണ്ണമെന്നാകിലുമതിനുമഹം പാത്രമല്ലേ മുകുന്ദാ! ‖65‖

ഇന്ദിന്ദിരങ്ങള്‍ മുരളുന്നതുമിന്ദിരേശന്‍
മന്ദം തുടങ്ങിയ കുഴല്‍ ധ്വനിയും വനാന്തേ
ഒന്നിച്ചു ചേര്‍ന്നു ⁶ തരുണാക്ഷികളോടു ചൊന്നാന്‍
വൃന്ദാവനത്തില്‍ വരുവാനവര്‍ ദൂതരോവാന്‍ ‖66‖

തൂവെണ്ണിലാവു വിരവില്‍ തെളിയുന്ന നേരം
പൂവിന്നിളം ⁷ പരിമളം ചൊരിയുന്ന നേരം
കാര്‍വണ്ണനക്കുഴലെടുത്തു വിളിച്ച നേരം
നീര്‍ക്കണ്ണിമാരുഴറിവന്നതു കാണ്മതോ ഞാന്‍ ‖67‖

അംഗഭംഗികണ്ടു കണ്ടനംഗമാല്‍ പിണഞ്ഞു മേവു -
മംഗനാജനത്തൊടേ മനം കലര്‍ന്ന മാധവന്‍
രംഗനാഥനെന്നുപേര്‍ പുകഴ്ന്ന നാഥനിന്നെനിക്കു
സംഗനാശമെന്നുചൊന്ന മംഗലം തരേണമേ ‖68‖

ചെന്താമലര്‍പ്പൂമലര്‍ മാല മൌലൌ
ചെന്താമരക്കണ്ണനണിഞ്ഞു നന്നായ്
വൃന്ദാവനത്തില്‍ക്കുഴലൂതുമക്കോ -
പ്പെന്നാകിലും ചേതസി കണ്ടിതാവൂ ‖69‖

വൃന്ദാവനത്തിലെഴുനെള്ളീ വിലാസമോടെ
മന്ദാരമാല കുഴല്‍ പീലികള്‍ പൂണ്ടു നന്നായ്
പെണ്ണുങ്ങളോടുമിടചേര്‍ന്നു നിലാവു തോറും
കണ്ണന്‍ കളിച്ച കളിയമ്പൊടു കാണ്മനോ ഞാന്‍ ‖70‖

ഗോപസ്ത്രീകള്‍ മറഞ്ഞുപോയ തിരുമൈ കണ്ടിട്ടു കൌതൂഹലാല്‍
മാറത്തും മുലമേലുമാസ്യകമലം തന്മേലുമാശ്ലേഷിതം
ശ്രീമല്‍ ചേവടി മൂവ്വടിക്കു ഭുവനം വെന്നീടുമോജസ്സൊടെ
ചേതസ്സിങ്കലുദിപ്പതിന്നു സുകൃതം പോരാഞ്ഞിരന്നീടിനേന്‍ ‖71‖

വട്ടപ്പോര്‍ കൊങ്കമൊട്ടും തടവി മുരഹരന്‍ മെല്ലെ വട്ടക്കളിക്കായ്
മട്ടോലുംവാണിമാര്‍ തന്നിടയില്‍ മരതകം പോലെ ചേര്‍ന്നും വിളങ്ങീ
വാട്ടം തട്ടാതെ താളം തരിവള കടകം നൂപുരത്തോടിണങ്ങീ
പുഷ്ടാനന്ദേന നില്‍ക്കും മുഴുമതിയതിലാമ്മാറു ഗീതങ്ങള്‍ പൊങ്ങീ ‖72‖

പീലിക്കാര്‍മുടി ചാഞ്ഞതും തിരുമുഖം മെല്ലേ വിയര്‍ക്കുന്നതും
ചാലക്കണ്മിഴികൊണ്ടു കാമിനികളെക്കാമിച്ച നൈപുണ്യവും
നീലക്കാര്‍മുകില്‍ വര്‍ണ്ണവും തിരുവുടല്‍ക്കുള്ളോരു സൌരഭ്യവും
ബാലക്കാമിനിമാര്‍ മയങ്ങിയതുമെന്‍ കണ്‍കൊണ്ടു കണ്ടാവു ഞാന്‍ ‖73‖

ഏകാന്തേ ദേവയാത്രാവിധിയിലധികമാമംബികാകാനനത്തില്‍
പൂകുന്നോര്‍ യാദവന്മാരതിലൊരഹിവരന്‍ നന്ദനെ ചെന്നു തിന്നാന്‍
വേഗം തൃക്കാലുകൊണ്ടേ ഗതിയരുളിയവന്‍ പണ്ടു വിധ്യാധരമ്പോല്‍
ശോകം നീക്കീടവണ്ണം മനസി മധുരിപോ! മംഗളം ദേഹി മഹ്യം ‖74‖

അംഗനാജനത്തേയും പിടിച്ചുകൊണ്ടു മണ്ടിനോരു
ശംഖചൂഡനെപ്പിടിച്ചവന്റെ മൌലിരത്നവും
തങ്കലാക്കി മെല്ലവേ ഹലായുധന്നു നല്‍കിനോരു
പങ്കജാക്ഷ! നിന്‍ കൃപയ്ക്കു പാത്രമാക്കുകെന്നെയും ‖75‖

അരിഷ്ടനെന്നുള്ളൊരു ദുഷ്ടനാലു -
ള്ളരിഷ്ടമന്നാട്ടിനു തട്ടിയപ്പോള്‍
ഗിരിഷ്ഠനാം നീ കൊലചെയ്ത ശേഷം
വരിഷ്ഠമായുള്ള പദം ലഭിച്ചാന്‍ ‖76‖

ചാലെക്കാണായ നീലക്കുതിര വിരുതനാം കേശി നാശം വരുത്താന്‍
നീലക്കാര്‍വര്‍ണ്ണ! നിന്നോടരിശമൊടുമുതിര്‍ന്നൊന്നു നേരിട്ടു പാഞ്ഞാന്‍
ബാലക്കൈ വായിലാക്കീട്ടരിമരനിമിഷം കൊണ്ടു കൊന്നാന്‍ ത്രിലോകേ
മാലാകെത്തീര്‍ത്തു മായാവിയെ മയസുതനെക്കൊന്നതും
കൈതൊഴുന്നേന്‍ ‖77‖

നാളേക്കു നാളെ മഥുരാപുരിയിന്നു കാണാം
നാളീകനേത്ര! തവ മാതുലനിഗ്രഹം മേ
കേളെന്നു നാരദമുനി സ്തുതി ചെയ്തു നീ താന്‍
പാലിച്ചുകൊള്‍ക പരമേശ്വര പത്മനാഭ! ‖78‖

അക്രൂരന്‍ മിക്കതും മേല്‍ വരുവതു വഴിയെന്നുള്ളിലോര്‍ത്തോര്‍ത്തു വന്നാന്‍
വ്യഗ്രം കൈവിട്ടു തൃക്കാല്‍പ്പൊടിയിലവശനായ് ഹന്ത! വീണങ്ങുരുണ്ടാന്‍
നില്‍ക്കുന്നൂ പൈ കുറുക്കുന്നതുമഴകൊടുകണ്ടത്ഭുതന്മാര്‍ ഭവാന്മാ -
രഗ്രേ താനോര്‍ത്തതെല്ലാമവശമനുഭവിച്ചാനഹോ ഭാഗ്യശാലീ ‖79‖

അക്രൂരര്‍ക്കൊട്ടുമിക്രൂരത രുചിരതയല്ലെന്നു ഗോപീജനാനാ -
മൊക്കേ കൂടുമ്പൊഴുണ്ടായ് മറകളുപനിഷല്‍ഗീതമെല്ലാമതത്രേ
അക്കാളിന്ദീജലത്തില്‍ പ്രണയവിവശനായ് തന്നെയും ശേഷനേയും
ഭക്തന്നമ്പോടു കാണിച്ചഥ മഥുപുരിയില്‍ ചെന്നതും കൈതൊഴുന്നേന്‍ ‖80‖

വസ്ത്രങ്ങള്‍ കന്മഷമലക്കിയലക്കി നല്‍കും
സല്‍കര്‍മ്മമാണ്ട രജകന്നു നിമേഷമാത്രം
തൃക്കൈയ്യുകൊണ്ടടി കൊടുത്തവനുള്ള പാപം
ചിക്കെന്നുപോക്കിയെഴുനെള്ളിയതും തൊഴുന്നേന്‍ ‖81‖

ചങ്ങാതിമാര്‍ പലരുമായൊരുമിച്ചു നല്ലോ -
രങ്ങാടിപുക്കു തെരുവൂടെ നടക്കുമപ്പോള്‍
മങ്ങാതെ വസ്ത്രകുസുമാദികളങ്ങുമിങ്ങും
സമ്മാനമാണ്ട ഭഗവാനിത കൈതൊഴുന്നേന്‍ ‖82‖

അംഗം കുന്നോരു ദാസീമലിവൊടവള്‍ കൊടുത്തംഗരാഗപ്രസാദാ -
ലംഗം നേരാക്കിയപ്പോളവളുമഴകുകണ്ടംഗജഭ്രാന്തി പൂണ്ടാള്‍
മങ്ങാതേ മന്മഥക്കുത്തിനു പുരമൊരുനാളങ്ങു ചെന്നിട്ടനേകം
മംഗല്യം കൈവളര്‍ത്തീടിന ഭുവനപതേ! കൃഷ്ണ തുഭ്യം നമോസ്തു ‖83‖

ചൊല്ലേറും കൊലകൊമ്പനാം കുവലയാപീഡത്തൊടെത്തുന്നതും
മല്ലന്മാരൊടു നേരിടുന്നതുമുടന്‍ കൈവല്യമേകുന്നതും
മെല്ലേ മാതുലനെപ്പിടിച്ചു സഹസാ കൈകൊണ്ടു കൊല്ലുന്നതും
കല്യാണം ജനനിക്കു നല്‍കിയതുമെന്‍ ഗോവിന്ദ! കൈകൂപ്പിനേന്‍ ‖84‖

താനേ തന്നെയൊരോന്നു കണ്ടു ജനകന്നമ്മയ്ക്കുമുണ്ടായ് വിഭോ!
കണ്ണന്‍ കേവലനെന്നു തത്ര പിതരൌ ഭക്ത്യാ പുകഴ്ത്തീടിനാര്‍
സൌന്ദര്യാദികള്‍ വാസഭൂമി തിരുമൈപോരാഞ്ഞുഴന്നീടുമ -
ക്കണ്ണന്‍ കാര്‍മുകില്‍വര്‍ണ്ണനേ മനസി പോന്നാവിര്‍ഭവിക്കേണമേ ‖85‖

വൈകുന്നേരം ഗുരുസ്ത്രീ ജനവചനമുപാകര്‍ണ്യ താനും കുചേലന്‍
മാഴ്കാതേ ഭാഗ്യവാനങ്ങവരിരുവരുമായിന്ധനത്തിന്നു പോയാര്‍
പെയ്യും പേമാരിയെല്ലാം മുടിയില്‍ വിറകുമായേറ്റു കയ്യും പിടിച്ചി -
ട്ടയ്യോ കഷ്ടം! പ്രഭാതത്തൊളമടവിയിലേ നിന്നതും കൈതൊഴുന്നേന്‍ ‖86‖

യാചിച്ചവര്‍ക്കവരവര്‍ക്കു സമസ്ത പാപം
മോചിച്ചു തല്‍ക്ഷണമതേ പറയേണ്ടതുള്ളു
പൂജിച്ചുവെച്ച കുലവില്ലുമൊടിച്ചു മെല്ലെ
മോദിച്ചുപോന്നു മരുവീടിനതും തൊഴുന്നേന്‍ ‖87‖

മാനിക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സും മടിയുമതിശയം കൊണ്ടു വര്‍ണ്ണിക്കുമപ്പോള്‍
വാണിക്കുമ്പോയടുത്തീടരുതു ബത ജഗന്മോഹനന്തേ മഹത്വം
ആനക്കൊമ്പും ധരിച്ചേട്ടനുമനുജനുമായ് ചെന്നതും രംഗദേശേ
ധ്യാനിക്കുമ്പോളുദിച്ചീടുക മനസി സദാ വാസുദേവ! പ്രസീദ ! ‖88‖

മുമ്പേ താന്‍ ഗുരുദക്ഷിണയ്ക്കു ഗുരുവോടന്‍വേഷണം ചെയ്തപോ -
തംഭോധൌ സഹസാ മരിച്ച മകനെക്കാണ്മാന്‍ കൊതിച്ചീടിനാന്‍
ഗാംഭീര്യത്തൊടു പാഞ്ചജന്യനിനദം കേട്ടന്തകന്‍ സംഭ്രമി -
ച്ചമ്പോടേകിന ബാലനെഗ്ഗുരുവിനായ്ക്കാണിച്ച നീ പാഹി മാം ‖89‖

ഏകാന്തേ സംശയം മേ തവ പദകമലം കൊണ്ടു ഭൂലോകമിപ്പോള്‍
വൈകുണ്‍ഠം താനിതെന്നായതു പൊഴുതു മഹാലോകര്‍വൈകുണ്‍ഠവാസിന്‍!
വൈകുണ്‍ഠം നോക്കി വാഴുന്നവരവനിതലം തന്നെ വന്ദിക്കുമപ്പോള്‍
കൈകൂപ്പേണ്ടുന്നെനിക്കോ മുരമഥന വിഭോ! ഹന്ത! സാന്ദീപിനിക്കോ ? ‖90‖

പ്രീത്യാ കാന്തന്‍ നിയോഗിച്ചഴല്‍ കളവതിനായുദ്ധവര്‍ വന്നതിപ്പോ -
ളത്യവേഗാല്‍ വിയോഗത്തുയിര്‍കള്‍ മധുകരത്തോടശേഷം പറഞ്ഞാന്‍
തത്വം ചിത്തേ ധരിച്ചപ്പൊഴുതു വിരഹജം ദുഃഖമെല്ലാം ത്യജിപ്പാ -
നെത്തീടും ഭക്തി കണ്ടുദ്ധവരുമവിടെയഗ്ഗോപികള്‍ക്കായ് നമിച്ചാന്‍ ‖91‖

അക്രൂരനെക്കൊണ്ടഥ ഹസ്തിപുര്യാ -
മക്രൂരദുര്യോധനവൃത്തമെല്ലാം
അക്രൂരരാം പാണ്ഡവവൃത്തവും താ
നഗ്രേ ധരിക്കും ഹരയേ നമോസ്തു ‖92‖

മുഷ്കേറും യവനന്റെ മുമ്പില്‍ മുചുകുന്ദന്‍ തന്നെയോര്‍ത്തിട്ടുടന്‍
വെക്കം പാര്‍ത്തഥ മാഗധന്‍ വരവിലും വേഗം നടിച്ചീടിനാന്‍
ദുര്‍ഗ്ഗം തീര്‍ത്തഥ രേവതീരമണനോടൊന്നിച്ചു മേവും വിഭോ!
തൃക്കാല്‍ കണ്ടു നമസ്കരിപ്പതിനൊരിക്കാലേ വരിച്ചീടിനേന്‍ ‖93‖

വേളിക്കുതന്നെ ശിശുപാലനൊരുങ്ങിവന്നാന്‍ ⁸
നാളീകനേത്രനുമടുത്തെഴുനെള്ളി നിന്നാന്‍
കോലാഹലത്തൊടഗജാപുരിയിന്നു പോമ്പോ -
ളാലോലനേത്ര ഗരുഡധ്വജനോടണഞ്ഞാള്‍ ‖94‖

പ്രാദ്യുമ്നാദികളെത്രയുണ്ടു ഭവതഃ പശ്ചാദവര്‍ക്കെത്രവാന്‍
പുത്രന്മാരനിരുദ്ധരാധികളുമെല്ലാര്‍ക്കും നമിക്കുന്നു ഞാന്‍
പ്രത്യേകം ഗുണകര്‍മ്മമോര്‍ത്തു പറവാനാളല്ല ബാണാസുരന്‍
ഹസ്തഛേദനമൊന്നു ഹസ്തിനപുരീനിര്യാണമിത്യാദികള്‍ ‖95‖

സമ്മോദംപൂണ്ടു വേള്‍പ്പാനഭിരുചി പെരുതസ്സത്യഭാമയ്ക്കലെന്നോ
കാണ്മാനോ ജാംബവാനെ പ്രണയനിധിയെ നീ ദുര്യശസ്സൊന്നു തീര്‍ത്തു
കാണ്മായത്തെപ്പുകഴ്ത്തീടരുതു തവ പരബ്രഹ്മമേ മന്ദമന്ദം
പെണ്മാണിക്യങ്ങളെണ്മര്‍ക്കുമൊരനുഭവമായ് തീര്‍ന്ന
നിന്നെത്തൊഴുന്നേന്‍ ‖96‖

മൈക്കണ്ണീമാര്‍കള്‍ പതിനാറുസഹസ്രമൊന്നി -
ച്ചുല്‍ക്കണ്‍ഠയാ തദനു ഭൌമഗൃഹേ ലഭിച്ചാന്‍
അക്കൌശലങ്ങളറിയാഞ്ഞു മുനീന്ദ്രനും പോയ്
ചക്രം തിരിഞ്ഞു ഭവനങ്ങളിലെന്നു കേള്‍പ്പൂ ‖97‖

ദ്വാര്‍വത്യാം ഭവനേഷു തേഷു പതിനാറാമായിരം മൂര്‍ത്തിയായ്
ശീഭര്‍ത്താവിനെ നിന്നെ നിര്‍മ്മലഗുണാന്‍ വെവ്വേരെ കൈകൂപ്പിനേന്‍
സാപത്ന്യം തടവും മഹേന്ദ്രനെയുടന്‍ ജിത്വാ ഹരിച്ചങ്ങഹോ
സാമര്‍ത്ഥ്യത്തൊടു സത്യഭാമയുടനേ പൂങ്കാവു കല്‍പദ്രുമം ‖98‖

എന്താവൂ വിപ്രശാപാല്‍ നൃഗനവശതയാ പണ്ടു പണ്ടേ കിടന്നാ -
നോന്തായിട്ടപ്രദേശേ നിഭൃതമതു ബലാല്‍ ബാലകന്മാര്‍ പറഞ്ഞാര്‍
സന്താപം തീര്‍ത്തെടുത്തങ്ങവനനവധിചെയ്തോരു ദാനങ്ങലെല്ലാം
ബന്ധുക്കള്‍ക്കുള്ളിലാക്കീട്ടവനു ഗതി കൊടുത്തോരു തുഭ്യം നമോസ്തു ‖99‖

വാവായെന്നു വിളിച്ചു കേളിപരനായ് ലീലയ്ക്കു കാളിന്ദിയെ
ഭാവാലൊന്നു പകര്‍ന്ന മത്തത കലര്‍ന്നെന്തേതു പോകുന്നിതോ
കോപാലക്കരികൊണ്ടു നേരെ കുഴിയെത്തോണ്ടീടിനാന്‍ ഭവാന്‍
താപാകര്‍ഷണമെന്നതെങ്കലരുളീടാനന്ദനീലാംബര! ‖100‖

തന്നെസ്നേഹമിയന്നവര്‍ക്കു നിമിഷം ദ്വേഷിച്ചവര്‍ക്കും ബലാല്‍
തന്നെപ്പോലെ ചമഞ്ഞവര്‍ക്കുമരുളീ കൈവല്യമല്ലേ വിഭോ!
തന്നെത്താനറിയാഞ്ഞു ഖിന്നമതിയായ് നിന്നോടിരന്നീടിനോ -
രെന്നെക്കാണവശം കൃപാലയ! ജയ! ശ്രീവാമഗേഹാലയ! ‖101‖

തൃക്കയ്യാല്‍ മരണം വരേണമതിനായ് പണ്ടേയിരിക്കുന്നവന്‍
ചൊല്‍കൊള്ളും വിവിദന്‍ മുദാ മുസലി താനമ്പാടിയില്‍ ചെന്ന നാള്‍
മൈക്കണ്ണന്‍ പലരോടുമായ് മധുമദം പൂരിച്ചു മേവുന്നവന്‍
തൃക്കയ്യാല്‍ മരണം ലഭിച്ചു പരലോകേ പോയ് സുഖിച്ചീടിനാന്‍ ‖102‖

പുത്രന്മാര്‍ പത്നിമാരെന്നിവരൊടു സുഖമേ നിത്യവും ദ്വാരവത്യാം
പൃത്ഥ്വീഭാജാം ഗൃഹസ്ഥാശ്രമവിധിയുപദേശിച്ചുകൊണ്ടച്യുതന്‍ താന്‍
നിത്യാത്മാ നിത്യദാനാദികള്‍ നിയതമൊരുക്കുന്നതും തന്മേലേ പോ -
യാസ്ഥാനേ ചേര്‍ന്നു ധര്‍മ്മാദികള്‍ വിരവില്‍ വിചാരിപ്പതും
കൈതൊഴുന്നേന്‍ ‖103‖

കൂകീ കോഴി വനാന്തരേ വിറകുമായ് നിന്നന്നു രാവേ തഥാ
കൂകീ കോകിലവാണിമാര്‍ കുചതടേ മേവീടുമന്നാളിലും
കൂകും കോഴികള്‍ തമ്മിലുള്ള സുകൃതം ശൌരേ പറഞ്ഞീടുവാ -
നാകുന്നീല ചരാചരങ്ങളിലുമുണ്ടത്യന്തഗത്യന്തരം ‖104‖

കാരാഗ്രഹത്തില്‍ നരപാലര്‍ പറഞ്ഞ വാക്കും
ശ്രീനാരദോക്തിയുമതില്‍ കരണീയമാദൌ
ശ്രീമാനൊടുദ്ധവരൊടെങ്ങിനെയെന്നനേകം ⁹
പ്രേമാതുരം തിരുമുഖം തവ കാണ്മനോ ഞാന്‍ ‖105‖

ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിലിന്ദുപ്രിയസുതനെ നിനച്ചുള്ളൊരൌത്സുഖ്യവേഗാല്‍
വന്നിട്ടബ്ഭീമനാലെ മഗധപതിയെയും കൊന്നു നാടും ജയിച്ചാന്‍
ധന്യാത്മാ രാജസൂയം നരപതി ബത സാധിച്ചതും ധര്‍മ്മജന്‍ താ -
നൊന്നായീ ചൈദ്യനപ്പോള്‍ മധുമഥന! ഭവാനോടതും
കൈതൊഴുന്നേന്‍ ‖106‖

സാലന്‍ വന്നച്ഛനെക്കൊന്നൊരു മറിവു കുറഞ്ഞോന്നതംഗീകരിച്ചി -
ട്ടെല്ലാം പോയ് ചെന്നു വന്നീടിന ഗതിയവനും നല്‍കിനാനേകഭാവം
കല്യാണങ്ങള്‍ക്കു മൂലം തവ പദകമലം സേവ ചെയ്താവതെല്ലാം
നിര്‍ലജ്ജം കീര്‍ത്തനം ചെയ്വതു കിമപി ചെവിക്കൊള്‍ക
വാതാലയേശ! ‖107‖

ശ്രീരാമന്‍ തീര്‍ത്ഥയാത്രാ വിധിയിലസുരനെക്കൊന്നു പുണ്യപ്രദേശാന്‍
ശ്രീകാശീ കാഞ്ചി കാവേരികള്‍ മധുരമഹേന്ദ്രാദി കന്യാകുമാരീ
ശ്രീരാമന്‍ സേതുബന്ധിച്ചവിടമൊരു ധനുഷ്കോടിയെന്നിങ്ങനേത്താ -
നോരോന്നേ സേവ ചെയ്തങ്ങമലമതി മുദാ വന്നതും കൈതൊഴുന്നേന്‍ ‖108‖

നിര്‍മ്മായം താന്‍ കുചേലന്‍ ദ്വിജവരനവിടം വിട്ടു വേറിട്ടു വേട്ടാ -
നുണ്മാനില്ലാഞ്ഞലഞ്ഞാന്‍ പുനരൊരു ദിവസം ദ്വാരകാം കണ്ടു ചൊന്നാന്‍
സമ്മോദം പൂണ്ടിരുന്നാനവിലരി തിരുമുല്‍ക്കാഴ്ച്ചവെച്ചാന്‍ പ്രഭതേ
ബ്രഹ്മാനന്ദേന പോന്നാന്‍ ധനദനെ വിഭവം കൊണ്ടു
വെക്കം ജയിച്ചാന്‍ ‖109‖

അക്കാലത്തുടനതുപൂര്‍വ്വമുളവായര്‍ക്കോപരാഗം തഥാ
ചൊല്‍ക്കൊള്ളുന്ന സമന്തപഞ്ചകമഹാതീര്‍ത്ഥത്തിനെത്തും വിഭോ
അഗ്രേ ബന്ധുജനങ്ങളൊക്കെയവിടെ കൂടീ സുഖിച്ചൊട്ടുനാ -
ളച്ഛന്റേ യജനം കഴിച്ചു പുരിയില്‍ പോരും ഹരേ! പഹി മാം ‖110‖

തങ്കയ്യീന്നു പറിച്ചു കംസനശുഭം ചെയ്തോരു പൈതങ്ങളെ -
സ്സന്തോഷത്തൊടു കാണ്‍കയില്‍ കുതുകമുണ്ടമ്മയ്ക്കതും കൊണ്ടു നീ
തങ്കല്‍ ഭക്തിമതാം വരിഷ്ഠനസുരന്‍ വാഴുന്ന ലോകത്തു പോയ്
കൊണ്ടുവന്നമ്മയനുഗ്രഹിച്ചതു മുദാ മൂര്‍ദ്ധ്നാ ലഭിച്ചീടിനാന്‍ ‖111‖

പാര്‍ത്ഥന്നാത്മസഹോദരീമഴകുതായ് സാധ്യം വരുത്തുന്നതും
കത്തും തിയ്യതയച്ചു ദുഷ്ടനെയുമച്ചക്രം ദഹിക്കുന്നതും
ഭക്തിന്നശ്രുതദേവനും മിഥിലനും മോക്ഷം കൊടുക്കുന്നതും
പ്രീത്യാ നിന്‍ ചരിതങ്ങള്‍ നിത്യവുമഹോ ചിത്തേ ലഭിക്കേണമേ ‖112‖

പൃത്ഥ്വീദേവന്റെ പത്താം തനയനുടലൊടെ മാഞ്ഞപോതര്‍ജ്ജുനന്‍ താ -
നഗ്നൌ ചാടീടുമെന്നായതു പൊഴുതവനും താണുമന്തര്‍മ്മലേ പോയ്
പ്രീത്യാ വൈകുണ്‍ഠലോകത്തെഴുന്നരുളി യഥാപൂര്‍വമാഗത്യ ബാലാന്‍
പ്രത്യേകം പാര്‍ത്ഥനെക്കൊണ്ടഴകിനൊടു കൊടുപ്പിച്ച തുഭ്യം നമോസ്തു ‖113‖

ഏറപ്പോരും പ്രഭുക്കള്‍ക്കുഷസി തുയിലുണര്‍ത്തും ചിലര്‍ക്കെന്ന പോലെ
യോഗശ്രീ നിദ്രയെന്നും പ്രളയമവധിയാം കാലമാനന്ദമൂര്‍ത്തേ!
ഏകാന്തേ പോയ് സ്തുതിക്കും ശ്രുതികളവിടെയന്നുള്ള ദിവ്യാക്ഷരങ്ങള്‍ -
ക്കോരോന്നേ സന്നമിപ്പാന്‍ കൃപ തരിക വിഭോ! വാമഗേഹാധിനാഥാ! ‖114‖

എണ്ണായിരം നേരെയിരട്ടി നല്ലാര്‍
നന്നയിരുന്നോരു വിഭൂതി കണ്ടാല്‍
കണ്ണായിരം പൂണ്ടവനും കൊതിക്കും
പെണ്ണായിരുന്നാവിതു പത്മനാഭ! ‖115‖

ചാലേ കവാടമഴകോടു തുറന്നുകൊണ്ടു
മാലേയപങ്കവുമണിഞ്ഞു തെളിഞ്ഞു നന്നായ്
കേളീകലാശസമയേ കുളിര്‍തെന്നലേറ്റു
നാളീകനേത്രനലസാക്ഷിയുമായി നിന്നാന്‍ ‖116‖

ശ്രീനീലകണ്‍ഠപാദപാംസുലവപ്രസാദാല്‍
ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളിവണ്ണമൊന്നു ചൊന്നേന്‍
ശ്രീമാന്‍ മുകുന്ദ ജയ വാമപുരാധിനാഥ!
ശ്രീപാദഭക്തിയരുളീടുക നാളുതോറും ‖117‖

ക്രമത്തിലാക്കീടിന ശൂലപാണി -
ക്രമത്തിനാലിത്ഥമതീവ ചിത്രം
ശ്രവിച്ചു ഭാവീ ശ്രവണാമൃതം മേ
രമിച്ചുകൊള്‍കച്യുത പാദമൂലേ ‖118‖

പള്ളീക്കുറുപ്പു മരമെന്ന കണക്കെ നിന്മൈ -
പിള്ളയ്ക്കുറപ്പു ജനനീവ സമാശ്രയം മേ
ഉള്ളില്‍ കുറപ്പുകളവാന്‍ തിരുവുള്ളമോടേ
പള്ളിക്കുറുപ്പുണരവേണമനന്തശായിന്‍! ‖119‖

എള്ളില്‍ കലര്‍ന്നിയലുമെണ്ണകണക്കെയാത്മാ -
വെല്ലാര്‍ക്കുമെന്നതറിയാതെ മയങ്ങിനേന്‍ ഞാന്‍
തള്ളിക്കളഞ്ഞു സകലം മമ കന്മഷം നീ -
യുള്ളില്‍ തെളിഞ്ഞുണരവേണമുദാരകീര്‍ത്തേ! ‖120‖

മന്നില്‍പിറന്നു മതിയുള്ള മനുഷ്യനായാ -
ലുണ്ണിത്തമായ്ക്കഴിയുമാദിയിലുള്ള കാലം
പൊണ്ണത്തമായതുമിതും കരുതീട്ടശേഷം
തന്നെത്തിരഞ്ഞറികയെന്നതസാധ്യമത്രേ ‖121‖

സൂനം താന്‍ പ്രീതി നാനാവിധമഹിതകഥാ നാമസങ്കീര്‍ത്തനം താ -
നാനന്ദശ്രദ്ധയുള്ളോര്‍ക്കതുമതു വിധമായുണ്ടു വേദാന്തവാക്യം
ഞാനും ത്വല്‍പാദ സന്ദര്‍ശനമൊരുവിധമങ്ങാസ്വദിപ്പാനിരിപ്പോ -
നാനന്ദപ്രാപ്തിയാനയ്ക്കരുളിന ഭഗവാനല്ലയോ നീ കൃപാബ്ധേ! ‖122‖

കണ്ണും ¹⁰ കറുത്തമലപോലെ യമന്റെ ദൂതര്‍
കണ്ണും മിഴിച്ചലറിയോടി വരുന്ന നേരം
കണ്ണന്‍ കളിച്ച കളി കീര്‍ത്തനമൊന്നു കേട്ട -
പ്പൊണ്ണന്‍ മലച്ചു മറിയുന്നതു കാണ്മനോ ഞാന്‍ ‖123‖

ഒന്നിച്ചിരുന്നു മകള്‍ മക്കളുടപ്പിറന്നോ -
രിന്നിച്ചിരിക്കുമവരെന്നറിയാതെ മോഹാല്‍
മന്ദിച്ചു മാനസമൊരന്ധത പൂണ്ടിരിപ്പോ -
രെന്നെക്കുറിച്ചരുള്‍ക നീ കൃപ വാസുദേവാ! ‖124‖

ഓണം വരുന്നു വിഷുവുണ്ടു പിറന്നനാളു -
ണ്ടാനന്ദമിങ്ങിനെയൊരാണ്ടിലഹോ ജനാനാം
കാണുന്നു നിത്യവുമനിത്യമിതെന്നു ചെമ്മേ
വേണം കുറഞ്ഞൊരു വിചാരമകക്കുരുന്നില്‍ ‖125‖

നാളെത്തുടങ്ങണമിതെന്നു നിനച്ചിരുന്നാല്‍
നാളേക്കു നാളെയതിനില്ലൊരൊടുക്കമെന്നും
നാളീകനേത്രചരണാംബുജസേവ ചെയ്വാ -
നാളാകിലപ്പൊഴേ തുടങ്ങണമപ്രകാരം ‖126‖

മന്നാശയാലും മദനാശയാലും
പൊന്നാശയാലും മറുകുന്നു ലോകം
നിന്നാശ കണ്ടീലൊരുവര്‍ക്കുമയ്യോ
കണ്ണാ! ശമം നല്‍കുക മാനസേ മേ ‖127‖

മോഹത്തിനാലുമഥ കാമവശാലുമോരോ -
നാകത്തിനായനുകരിപ്പിതു കര്‍മ്മമേതല്‍
താപിഞ്ചമഞ്ജരിയൊടൊത്ത കളേബരം നീ
ഭാവിച്ചുകൊള്‍കഴകില്‍ നന്ദകുമാരകസ്യ ‖128‖

സത്രം കാണൊരിടത്തു ചത്തു കരയും കോലാഹലം കുത്രചില്‍
വിദ്വാന്മാരൊരിടത്തു മധ്യപകുലം തച്ചും കയര്‍ത്തും ക്വചില്‍
മുഗ്ദ്ധസ്ത്രീയൊരിടത്തു മുത്തുകളിരുന്നേങ്ങിക്കുരച്ചന്യതഃ
ശ്രോത്രാദിക്കമൃതോ തളിച്ച വിഷമോ വിശ്വം വിചിത്രം വിഭോ ‖129‖

കാമാതുരം മാനസമെങ്കിലും ശ്രീ -
നാമാമൃതം നാവിലണച്ചുകൊള്ളൂ
ശ്രീമാധവന്റെ ചരണാംബുജത്തില്‍
പ്രേമാധികം നാളില്‍ മുഴുക്കുമല്ലോ ‖130‖

നാവേ നിനക്കു വലിയോരുപദേശമുണ്ടേ
നാവാലുരപ്പതിനു ഞാന്‍ തുനിയുന്നു കേള്‍ നീ
നാരായണന്റെ തിരുനാമമുറക്കെയാമ്പോള്‍
നാണിച്ചുപോകരുതതേ തവ വേണ്ടതുള്ളു ‖131‖

ഏണീദൃശാം വദനവും പണവും നിനച്ചി -
ട്ടാനന്ദമൂര്‍ത്തിയെ മറായ്ക മനക്കുരുന്നേ!
പ്രാണാന്‍ തളര്‍ന്നു തമകാദികളായ് ചമഞ്ഞാല്‍
വേണ്ടുന്നതൊന്നുമെളുതല്ല നമുക്കറിഞ്ഞാല്‍ ‖132‖

കോണിക്കല്‍ നിന്നു കരയുന്ന കിടാങ്ങള്‍ പോലെ
തോണിക്കല്‍ നിന്നു വലയും വഴിപോക്കര്‍ പോലെ
കാണിക്ഷണം പൊഴുതുപോലുമുപേക്ഷയാതെ
കാണിത്ഥമെന്‍ തൊഴില്‍ കൃപാം കുരു വാസുദേവ ‖133‖

വമ്പേറുന്ന സുരര്‍ക്കു ഡംഭു കളവാനമ്പേറുമമ്പാടിയില്‍
പൈമ്പാല്‍ വെണ്ണ പകര്‍ന്നു കുംഭമുടനേ സംഭിദ്യ മേവും വിഭോ!
അംഭോജത്തിനു സംഭ്രമാര്‍ത്തിയരുളും നിന്‍ പാദമമ്പീടിനോ -
രെന്‍ പാപത്തിനു കമ്പമേകുക നിലിമ്പാരാതിസംപേഷണം ‖134‖

നിര്‍മ്മായം നിജധര്‍മ്മമാസ്ഥയൊടു ചെയ്താകുന്ന സല്‍കര്‍മ്മവും
പെണ്മായത്തിലകപ്പെടാതെ മരുവീടെന്നാകില്‍ നന്നായ് വരും
കര്‍മ്മാകര്‍മ്മ വികര്‍മ്മമര്‍മ്മമറിവാനാളല്ല നാമാമൃതം
നമ്മാലാവതു സേവചെയ്ക സുഖമേ തൃക്കാലൊടെത്തീടുവാന്‍ ‖135‖

ചിത്തം മറന്നു വിഷയങ്ങളൊരോന്നു നോക്കി -
ച്ചത്തും പിറന്നുമുഴലായ്ക മനക്കുരുന്നേ!
വിശ്വം നിറഞ്ഞു വിളയാടിന തമ്പുരാനേ
ചിത്തേ കലര്‍ന്നനുഭവിപ്പതിനോര്‍ത്തുകൊള്‍ നീ ‖136‖

നോക്കാവതാണു മനമേ! മനുജന്നു തന്നാന്‍ ¹¹
നീക്കാവതല്ല ഭവിതവ്യമൊടുങ്ങുവോളം
ആക്കം കുറഞ്ഞനുഭവങ്ങള്‍ പകര്‍ന്നു കാണാം
വീര്‍ക്കുന്ന വീര്‍പ്പവിടെ നേര്‍ത്തുവരും ക്രമേണ ‖137‖

ഭോഷ്കും പറഞ്ഞു ഭവനങ്ങളിലംഗനാനാം
പോയ്കൂടൂമപ്പരിചു രാപ്പകലുള്ളതെല്ലാം
നീര്‍പ്പോളപോലെ മരുവുന്ന കളേബരാന്തേ
വീര്‍പ്പൂണ്ടതും നിയമമല്ല നിനയ്ക്കെടോ നീ ‖138‖

കന്യാകുബ്ജത്തിലല്ലായ്കയോ ജനനമതോ ദാസിയേ കാമിയാഞ്ഞോ
ത്വന്നാമത്തിന്നുമിപ്പോള്‍ കലിയുഗമതുകൊണ്ടുള്ള വീര്യം കുറഞ്ഞോ
എന്നോ നാലക്ഷരാന്തന്‍ മുഴുവനരുതതില്‍ കുറ്റമെന്നില്‍ പിണഞ്ഞോ
ത്വന്നാമം ഞാനറിഞ്ഞിട്ടനുദിനമുരചെയ്തെന്നതോ വാസുദേവ! ‖139‖

ആര്‍ക്കെങ്കിലും പോരുമി നാമമാത്രം
കീര്‍ത്തിക്ക ജന്മത്തിലൊരിക്കലെന്നും
ശാസ്ത്രങ്ങള്‍ ചൊല്ലും ദൃഢനിശ്ചയം കേള്‍
ഭോഷ്കെന്നു വന്നീടൊല നന്ദസൂനോ! ‖140‖

പുല്ലാദിയായുള്ള ശരീരമോരോ -
ന്നെല്ലാറ്റിലും പുക്കു പുറത്തു പോന്നേന്‍
നല്ലോരു ജന്മം നരജന്മമിപ്പോള്‍
വല്ലാതെയാക്കീടൊല തമ്പുരാനേ! ‖141‖

നെല്ലാദിയായുള്ള പദാര്‍ത്ഥമോരോ -
ന്നില്ലത്തുമില്ലാഞ്ഞുഴലുന്നതെല്ലാം
നല്ലോരു നാമാമൃതമാസ്വദിച്ചാല്‍
തെല്ലും വരും ¹² തിയ്യതുമെന്നു വേണ്ടാ ‖142‖

നന്നായതും തിയ്യതുമോര്‍ത്തുചെയ്താല്‍
നന്നായ്വരും നിത്യമവന്നു നൂനം
ത്വന്നാമസങ്കീര്‍ത്തനമാസ്വദിച്ചാ
ലൊന്നയ്വരും ജീവവരപ്രപഞ്ചം ‖143‖

നിനക്കു നൂറായിരമാശയുണ്ടെ -
ന്നിരിക്കിലും കേള്‍ക്ക മനക്കുരുന്നേ
തനിക്കുതാന്‍ പോന്നവര്‍ ചെയ്തതെല്ലാം
നിനക്കു നന്നായതു നിത്യമായി ‖144‖

തണ്ണീര്‍ദാഹം മുഴുത്തു തടിയനരികെ വന്നന്തകന്‍ താനുരത്തും
കണ്ണീര്‍ക്കാരായടുത്തുള്ളവര്‍ തൊഴിയുമൊഴിയ്ക്കാതെയൊന്നിച്ചുപാര്‍ത്തും
തന്നെത്താനേ മറന്നിട്ടതിവിവശത പൂണ്ടാര്‍ത്തനായ് വീര്‍ത്തുമക്കോ -
പ്പെന്നെക്കൊണ്ടാക്കിവെച്ചീടൊല വരദവിഭോ! വാമഗേഹാധിവാസിന്‍ ‖145‖

വേണുന്നീലൊന്നുമോരോന്നിവയനുദിവസം തന്നെതാനേ നിനച്ചേന്‍
വേണുന്നൂ മുറ്റുമൊന്നുണ്ടതിനു ഗുരുകൃപാപൂരമേ ബന്ധുവുള്ളൂ
പ്രാണന്‍ പോവാനടുത്തുള്ളൊരു സമയമതെന്നാകിലും മേ വരുന്നാള്‍
കാണേണാം ഗോപനാരീകരതളിരില്‍ നടക്കുന്നൊരാനന്ദഭൃംഗം ‖146‖

എന്നേ തുടങ്ങിയുദയാസ്തമയങ്ങള്‍ തോറും
ഭിണ്ഡെന്നുറങ്ങിയുമുണര്‍ന്നുമുടുത്തുമുണ്ടും
നന്ദിച്ചു നന്ദതനയന്റെ പദാംബുജത്തില്‍
ചേര്‍ന്നാവു നാവതിനു കൌതുകമെന്തിതാവൂ ‖147‖

കണ്ണന്‍ കളിക്കും കളിക്കോപ്പു കാണ്മാ ¹³ -
നെന്നേ കൊതിക്കുന്നു ദയാംബുരാശേ
തന്നാമസങ്കീര്‍ത്തനമെണ്ണിയെണ്ണി -
തൊണ്ണൂറടുത്തു പരിവത്സരം മേ ! ‖148‖

നന്ദിച്ചുകൊള്‍ക തവ വന്നതുകൊണ്ടു നിത്യം
നിന്ദിക്കവേണ്ട ഗതിഭേതമൊരോന്നു കണ്ടാല്‍
വന്ദിച്ചുകൊള്‍ക സകലാത്മകമീശ്വരം തം
മന്ദിച്ചുപോകരുതജസ്രമകക്കുരുന്നേ ‖149‖

നാവേ നീ ചൊല്ലിയാഞ്ഞാലഖിലമഫലമെന്നത്ര ലോകേ പ്രസിദ്ധം
നാവാലൊന്നുച്ചരിച്ചാലവനമൃതഹരന്‍ പിന്നെയെന്നും പ്രസിദ്ധം
നാവേ! നാണം വരുന്നു മനസി വെളി വരഞ്ഞിങ്ങിനേയെണ്ണിയെണ്ണി -
ച്ചാവാനോ നാമസങ്കീര്‍ത്തനമജിത വിഭോ! ദേഹി ദേഹി പ്രസാദം ‖150‖

രാധാസ്തനങ്ങളിലൊളിച്ചരുളുന്ന നിന്മൈ ¹⁴
ഭേദാശ്രയം മമ വിടുത്തരുള്‍ മോഹമെല്ലാം
ബോധാശ്രയം തവ കളേബരമോത്തുകൊള്‍വാ -
നേതല്‍ പ്രഭോ! ബഹുവിരോധകമായ് വരുന്നു ‖151‖

നാളത്തില്‍ തടയുന്നതും നടനടേ നില്‍ക്കുന്ന വായുക്കള്‍ പോ -
യോളത്തില്‍ കുറുകുന്നതും ചില പിഴച്ചോടും മനോവൃത്തിയും
നീളത്തില്‍ കയറും പിടിച്ചുടനെയെന്നീരോടെ ബന്ധുക്കളും
നാളത്തെത്തൊഴിലിപ്രകാരമരുളായ്കെന്‍ പോറ്റി നാരായണാ! ‖152‖

നാവില്ലാതെ ജനിക്കയോ നടനടേയുള്ളോരിളയ്ക്കായ്കയോ
നാമത്തെപ്പഠിയായ്കയോ നരകമെന്നോര്‍ത്താല്‍ കുളിര്‍പ്പാകയോ
നാവില്‍ ദുര്‍ഘടമാകയോ നരകുലത്തില്‍ ജന്മമല്ലായ്കയോ
നാമോച്ചാരാനമെന്തു ബന്ധമറിവുള്ളോരും ത്യജിച്ചീടുവാന്‍! ‖153‖

നാമോച്ചാരണമൊന്നുകൊണ്ടു ഗതിവന്നു പണ്ടു ദാസീപതേര്‍ -
ന്നാമോച്ചാരണമൊന്നുകൊണ്ടു മുനിയായ് വാല്‍മീകി പണ്ടേ തുലോം
നാമോച്ചാരണമൊന്നുതന്നെ മതിയെന്നോതുന്നു വേദാന്തവും
നാമോച്ചാരണമെന്നതെങ്കിലരുളീടാനന്ദപാഥോനിധേ! ‖154‖

നാമാമൃതം നാവിലിരിക്കുമപ്പോള്‍
സോമാമൃതം വിസ്മൃതമായ് വരുന്നു
നാമാമൃതം പാര്‍ത്തു നിറച്ചു കൊണ്ടാല്‍
നാമാമൃതം കാണമൃതം മൃതാനാം ‖155‖

നാവിന്നൊരിത്തിരി വികല്‍പ്പമതെന്നിരിപ്പൂ
നാമിന്നിയേതൊരു വിജാതിയില്‍ വന്നു ഞായം
നാമിന്നുതന്നെയറിയേണമറിഞ്ഞുകൊള്‍വാ -
നാമിത്തിരിപ്പു തിരുനാമവുമെന്നു വെപ്പൂ ‖156‖

കണ്ണില്‍ കൂത്താടുവാനുണ്ടൊരുവക, ചെവിയില്‍ പാട്ടു പാടാന്‍ കളിപ്പാന്‍
കണ്ണുന്തിക്കൊണ്ടു വേറെ സതതമിവരൊടേ നിന്നു പോരാടുവാനും
കണ്ണാ നിന്‍ മേനിയാകുന്നതു കരുതി മുദാ നാമമോതീടുവാനും
കാണുന്നേനില്ലുപായം തവ കരുണയൊഴിഞ്ഞൊന്നുമിന്ദീവരാക്ഷ ! ‖157‖

ദേഹത്തിന്മേല്‍ തറയ്ക്കുന്നതു കിമപി പറിക്കില്ല മുള്ളും മഹാത്മാ
ദേഹത്തിന്മേല്‍ ചൊറിഞ്ഞീടിനതൊരിടമൊതുക്കാവതല്ലീ നിനക്കോ
സോഹംഭാവത്തിനുറ്റം പലവഴി തെളിവായ് കാട്ടി മറ്റുള്ളവര്‍ക്കും
മോഹം തീര്‍ക്കും സദാനന്ദിത പരമശിവ ബ്രഹ്മമേ തേ നമോസ്തു ‖158‖

ഹാ കൃഷ്ണ ഹാ കൃഷ്ണ കൃപാംബുരാശേ!
ഹേ കൃഷ്ണ ഹേ കൃഷ്ണ ശൃണൂഷ്വ വിഷ്ണോ!
ഹീ കൃഷ്ണ ഹീ കൃഷ്ണ മഹത്യുപേക്ഷാ -
മാ കൃഷ്ണ മാ കൃഷ്ണ പരിത്യജാസ്മാന്‍ ‖159‖

ദേഹത്തില്‍ സുഖമേ കടിച്ച മശകാദ്യജ്ഞാനമാദൌ തഥാ
ദേഹത്തിന്നു വിശപ്പുദാഹമറിയായ്കെന്നുണ്ടു രണ്ടാമതും
ദേഹത്തെക്കഷണിക്കിലും വിഹതിയില്ലെന്നങ്ങു മൂന്നാമതും
സോഹംഭാവ ദൃഢാനുഭൂതിയരുളീടാനന്ദ പാഥോനിധേ! ‖160‖

ദേഹത്തില്‍ ചൊറിയും സഹിക്കരുതതിക്രൂരം വിശപ്പൊട്ടുമേ
മോഹത്തില്‍ കലരുന്ന ഞാനതു വൃഥാ മോഹിപ്പതെന്തെന്തുവാന്‍ ¹⁵
സ്നേഹത്തോടെ യശോദ പുല്‍കിന കിശോരന്‍ താനൊഴിഞ്ഞേകദാ
സ്നേഹിപ്പീലതുപോരുമെന്നു മനസാ നാമങ്ങളോതീടിനേന്‍ ‖161‖

ചൊല്ലേണം നാമമെന്നുള്ളതു പലരുമറിഞ്ഞും പറഞ്ഞും കഴിഞ്ഞാല്‍
ചൊല്ലീടുന്നോര്‍ കനക്കെക്കുറയുമതു മഹാപാപമെന്നും പ്രസിദ്ധം
ചൊല്ലീട്ടെന്തെന്നു മറ്റുള്ളവര്‍കള്‍ പരിഹസിച്ചാല്‍ നമുക്കല്ല ദുഃഖം
ചൊല്ലേറും വ്യാസനും പാര്‍ത്ഥനു രഥതുരഗം മേച്ചുമേവും നിനക്കും! ‖162‖

ആര്‍ക്കാനും വഴിപോലെയുണ്ടു മടികൂടാതെ മനസ്സെങ്കിലോ
കീര്‍ത്തിക്കാമതിനായനേകവിധമായ് തീര്‍ത്തോരു സങ്കീര്‍ത്തനം
പാര്‍ത്താലൊക്കെ വൃഥാ പ്രയത്നരഹിതം കീര്‍ത്തിപ്പതിന്നാഗ്രഹം
പേര്‍ത്തും മേലിതു നാസ്തിയായ് വരുമതിന്‍ മുമ്പേ മരിക്കേണാമേ ‖163‖

നാവും നാരായണേത്യക്ഷരവുമൊരുദിനം തമ്മിലേകീഭവിച്ചാല്‍
ചാവുന്നേരത്തു നോവാന്‍ കഴിവര യമനും ദൂരെ നിന്നീടുമല്ലോ
നാവേ നാലക്ഷരം നീയൊരുപൊഴുതുമുപേക്ഷിക്കൊലാ ദൈവയോഗാ -
ലീവണ്ണം വന്നതെന്നാലമൃതമനുഭവിച്ചീടു നാരായണേതി ‖164‖

മേഘശ്യാമളമംഗവും മകുടവും പൂവും ചെവിത്തോടയും
രാകചന്ദ്രനു നാണമാം വദനവും മാര്‍മാലയും മുദ്രയും
ആകും വണ്ണമനേകഭൂഷണയുതം നിന്‍മൈ കുറിക്കൊണ്ടു ഞാന്‍
പോകുന്നേന്‍ ഭഗവന്‍ ജനാര്‍ദ്ദന! ഭവല്‍കാരുണ്യപാഥേയവാന്‍ ‖165‖

ശ്രീപാദം വാഴ്ക വാമാലയനിലയ! ഭവല്‍ ശ്രീപദാംഭോരുഹത്തെ
ശ്രീനാമം കൊണ്ടു നിത്യം നിരവധി പരമാനന്ദമൂര്‍ത്തേ നിഷേവേ
ശ്രീമൂര്‍ത്തിം കണ്ടുകൊണ്ടാത്മനി സതതമുറപ്പിച്ചു ദേഹം ത്യജിച്ചി -
ട്ടീമൂര്‍ത്തിക്കൈക്യമേകീടുക ഗുരുകരുണാവാരിധേ വാരിജാക്ഷ! ‖166‖

ഭൂഷാവര്‍ണ്ണാദിയാലീ ഭുവനമഖിലവും ഹന്ത! മോഹിച്ചു രാഗ -
ദ്വേഷാപൂര്‍ണ്ണം വിഘുര്‍ണ്ണം ശിവ ശിവ പറയാവല്ല മായാവിലാസം
ഭാഷാകര്‍ണാമൃതം മേ സുകൃതമിതു സദാ നാവു കൊണ്ടാസ്വദിച്ചാല്‍
നൂഴാ കര്‍മ്മാവലീവല്ലികളിലുടനവന്‍ പിന്നെ മുന്നേതുപോലെ ‖167‖

ഉണ്ണിക്കിടാങ്ങള്‍ കളിയായൊരു കാലുവെച്ചാ -
ലെണ്ണാവതല്ലതിനഹോ കുതുകം പിതൃണാം
എന്നക്കണക്കെ നടയുള്ളവര്‍കള്‍ക്കിതെല്ലാ -
മെന്നാല്‍ കൃതം കിമപി കൌതുകമായ് വരേണം ‖168‖

പീതാംബരപ്രോല്ലസിതാഖിലാശം
ഹേമാംഗതോല്‍ഭാസിത ബാഹുദണ്ഡം
സോമാംബുജശ്രീ വദനാരവിന്ദം
വാമാലയസ്ഥം ഭജ വാസുദേവം ‖169‖

കുറിപ്പ് :

താഴെക്കാണുന്ന സുപ്രസിദ്ധമായ പ്രാര്‍ത്ഥനാശ്ലോകം കൂടി പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ശ്രീകൃഷ്ണകര്‍ണാമൃതത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെട്ടതാണെന്നു ചിലര്‍ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

പീലിക്കാര്‍ കൂന്തല്‍ കെട്ടിട്ടഴകൊടു നിടിലേ ചാരു ഗോരോചനം ചേര്‍ -
ത്തേലസ്സും പൊന്‍ചിലമ്പും വളകളുമണിയിച്ചമ്മതന്നംഗഭാഗേ
ലീലാഗോപാലവേഷത്തൊടു മുരളിയുമായ് കാലി മേയ്ക്കുന്ന കോലും
ചാലേ കൈക്കൊണ്ടു മന്ദസ്മിതമൊടു മരുവും പൈതലേ കൈതൊഴുന്നേന്‍ ‖170‖

¹ കുഞ്ചിക്കാലും

² വേര്‍പെടുത്തു

³ നമസ്തേ

⁴ കഴലില്‍തന്നെ

⁵ വാനിക്കാര്‍ക്കത്ഭുതന്നീയൊരു

⁶ ചെന്നു

⁷ പൂവിന്നുളം

⁸ ശിശുപാലനൊരിക്കല്‍ വന്നാന്‍

⁹ എന്നതേകും

¹⁰ കണ്ണം

¹¹ ഒക്കാ ധനാശമനമേ മനുജന്നു തന്നാല്‍

¹² നെല്ലും വരും

¹³ കണ്ണന്‍ കളിക്കോപ്പുകള്‍ കാണുവാനാ -

¹⁴ മൂര്‍ത്തേ

¹⁵ മോഹിപ്പതെന്തിന്നുവാന്‍

ശ്രീകൃഷ്ണകര്‍ണാമൃതത്തിലെ വൃത്തവിനിയോഗം

1.
ഇന്ദ്രവജ്ര

1, 18, 19, 22, 28, 35, 46, 69, 92, 115, 127, 130, 140, 141, 142, 143, 148, 149, 155, 159, 169

ലക്ഷണം: കേളിന്ദ്രവജ്രക്കു തതംജഗംഗം (11 അക്ഷരങ്ങള്‍)

2.
ഉപേന്ദ്രവജ്ര

47, 58, 76, 118, 144

ലക്ഷണം: ഉപേന്ദ്രവജ്രക്കു ജതംജഗംഗം (11 അക്ഷരങ്ങള്‍)

3.
വസന്തതിലകം

6, 9, 13, 17, 21, 25, 26, 27, 30, 31, 38, 49, 53, 66, 67, 70, 78, 81, 82, 87, 94, 97, 105, 116, 117, 119, 120, 121, 123, 124, 125, 126, 128, 131, 132, 133, 136, 137, 138, 147, 149, 151, 156, 168

ലക്ഷണം: ചൊല്ലാം വസന്തതിലകം തഭജം ജഗംഗം (14 അക്ഷരങ്ങള്‍)

4.
ശാര്‍ദൂലവിക്രീഡിതം

12, 20, 24, 29, 39, 41, 42, 50, 52, 61, 71, 73, 84, 85, 89, 93, 95, 98, 100, 101, 102, 104, 110, 111, 112, 129, 134, 135, 152, 153, 154, 160, 161, 163, 165

ലക്ഷണം: പന്ത്രണ്ടായ് മസജം സതംത ഗുരുവും ശാര്‍ദൂലവിക്രീഡിതം (19 അക്ഷരങ്ങള്‍)

5.
സ്രഗ്ധര 

2, 3, 4, 5, 7, 8, 10, 11, 14, 15, 16, 23, 32, 33, 34, 36, 37, 40, 43, 44, 45, 48, 51, 54, 56, 57, 59, 60, 62, 63, 64, 65, 72, 74, 77, 79, 80, 83, 86, 88, 90, 91, 96, 99, 103, 106, 107, 108, 109, 113, 114, 122, 139, 145, 146, 150, 157, 158, 162, 164, 166, 167,170

ലക്ഷണം: ഏഴേഴായ് മൂന്നു ഖണ്ഡം മരനെയയയം സ്രഗ്ധരാവൃത്തമാകും (21 അക്ഷരങ്ങള്‍)

6.
വിഷമ വൃത്തം

68, 75

പാദം 1, 3-ല്‍ 16 അക്ഷരങ്ങള്‍; പാദം 2, 4-ല്‍ 15 അക്ഷരങ്ങള്‍